Casablanca (Amazigh: Anfa, Arabisch: الدار البيضاء ed-Dar el-Beida) is een stad in het westen van Marokko. De stad valt bijna samen met de gelijknamige prefectuur Casablanca, onderdeel van de regio Grand Casablanca. De stad Casablanca heeft officieel 2.933.684 inwoners en de agglomeratie 3.631.061 inwoners (beide 2004) en is daarmee de grootste stad van Marokko en de belangrijkste haven van het land, gelegen aan de Atlantische Oceaan.
Op of nabij het huidige Casablanca lag al vanouds de nederzetting Anfa, waarschijnlijk al sinds de tijd van Carthago. Omdat Anfa een broeinest van piraten was, vernietigden de Portugezen de stad in 1468. In 1515 herbouwden de Portugezen de stad onder de naam "Casa Branca". De Portugezen bleven tot 1755, toen ze na een aardbeving de stad verlieten. Het werd door sultan Sidi Mohammed Ben Abdallah herbouwd als Dar el-Beida. De Spanjaarden kregen het recht er een commercieel centrum te stichten, en gaven het zijn huidige naam.
Toch was het pas na de Franse kolonisatie vanaf 1912 dat Casablanca andere Marokkaanse steden als Fes en Marrakesh overvleugelde: Rabat werd hoofdstad, en de as Rabat-Casablanca werd sterk ontwikkeld. Casablanca werd de belangrijkste handelsstad van het land en de belangrijkste plaats voor Europese vestiging.
In januari 1943 werd in Casablanca de Conferentie van Casablanca gehouden, een belangrijke conferentie, waarin Franklin Delano Roosevelt en Winston Churchill afspraken dat slechts de volledige overgave van nazi-Duitsland als einde van de Tweede Wereldoorlog zou worden geaccepteerd.
Op 16 mei 2003 vonden in Casablanca terroristische aanslagen plaats, waarbij 45 mensen omkwamen.
De Groter-Casablanca regio wordt gezien als de locomotief van de ontwikkeling van de Marrokaanse economie. Het is verantwoordelijk voor 39% van de nationale productie en 60% van de industriële werkkracht. De regio verbruikt 35% van de nationale elektriciteitsproductie. Met 86 miljard MAD, zorgt de regio voor 54% van de industriële productie. 41% van het lands industriële export komt van van de Groter-Casablanca regio. 30% van de Marrokaanse banksector bevindt zich in Casablanca. Sinds tientallen jaren heeft Casablanca zich ontwikkelt tot een grotere wereldstad. Dat heeft zij onder andere te danken aan de bouw van vele kantoorgebouwen en een grotere haven.
De activiteiten van de Casablanca en Mohammedia havens zorgen voor 55% van de Marrokaanse internationale handel. 51% van personenvervoer in Marokko gaat via Casablanca Mohammed V International Airport.
De bevolking van Groot-Casablanca wordt geschat op 4 miljoen(2007). 98% daarvan woont in stedelijke gebieden. 25% is onder 15 jaar en 8,7% is over 60 jaar. De bevolking van de stad is zo'n 12% van de totale bevolking van Marokko. Groot-Casablanca is ook het grootste urbane gebied in de Maghreb.
Marokko is net als Nederland een koninkrijk. Koning Hassan de Tweede regeert al sinds 1961 over het land. In de hoofdstad Rabat staat zijn prachtige paleis. Marokko heeft nog niet zo lang een koning. Sultan Mohammed benoemde zichzelf tot koning Mohammed de Vijfde. Na zijn overlijden volgde zijn zoon Hassan hem op.
Marokko heeft een afwisselend landschap.Een smalle strook land aan de Middellandse Zee is vlak.Onmiddellijk daarachter liggen de hoge pieken van het Rifgebergte. Aan de Atlantische Oceaan ligt een laagvlakte. Dat is vlak land dat iets boven de zeespiegel ligt. Het is een belangrijk landbouwgebied met vruchtbare grond. Er worden graan, gers
t olijven, sinaasappels, grapefruits, tomaten en groenten verbouwd. Veel vruchten zijn bestemd voor de export. Vooral sinaasappels worden naar het buitenland verkocht.
Achter het Atlasgebergte ligt een uitgestrekte steenwoestijn met rotsen, grind en zandheuvels. Er groeien alleen planten die weinig water nodig hebben,zoals vetplanten en doornstruiken. In de Marokkaanse woestijn komen dikke lagen fosfaat voor. Het is een stof die onder andere wordt gebruikt om kunstmest van te maken. Grote machines graven het fosfaat uit de woestijn.
Marokko trekt ieder jaar toeristen meer toeristen. Vakantiegangers genieten in dit prachtige land van het zonnige weer, de zandstranden, de historische steden, de ruige bergen en de vriendelijke mensen. De meeste toeristen komen voor de zon en het strand.
Weinig mensen weten dat je in Marokko ook voor een wintersportvakantie terecht kunt. In het Atlasgebergte ligt in de winter voldoende sneeuw om te skiën en te langlaufen. Er zijn skiliften en prima hotels.Het is alleen wat minder luxe dan in Oostenrijk en Zwitserland. Voor een arm land als Marokko is toerisme heel belangrijk.
Vakantiegangers geven namelijk veel geld uit. Ze bezorgen heel wat Marokkanen een baan. Hotels,restaurants en winkels hebben immers personeel nodig. Bijna de helft van de Marokkanen behoort tot het berbervolk. Berbers stammen af van de oorspronkelijke bewoners van Marokko. Ze hebben hun eigen taal, literatuur en muziek. De Arabieren vormen in Marokko de grootste groep. Toch hebben zij niet altijd in dit land gewoond. Ze kwamen in de zevende eeuw(600-700) vanuit Arabië naar Marokko om de bevolking tot de islam te bekeren. De Berbers hebben de Arabieren eeuwenlang als indringers beschouwd. Ze konden het slecht met elkaar vinden. Dat is inmiddels voorbij. Arabieren en Berbers hebben al meer dan duizend jaar dezelfde godsdienst, cultuur en geschiedenis.
In de bergen wonen nomaden. Zij trekken met hun kudden schapen of geiten van de ene plek naar de andere en hebben geen vaste woonplaats. Ze trekken verder als er voor hun dieren niet genoeg voedsel meer is. Nomaden wonen in tenten. Dat is makkelijk wanneer je stee
ds moet verhuizen. In het voorjaar trekken ze met hun kudde naar de malse bergweiden hoog in het Atlasgebergte. Ze blijven daar tot het einde van de zomer. Voor de winter aanbreekt, dalen ze met hun dieren af naar de kust. Er zijn niet meer zoveel nomaden als vroeger.
De officiële schrijftaal is het Arabisch.
Arabisch
De gesproken taal verschilt in vele opzichten van het standaard Arabisch afwijkende Marokkaanse Arabisch, dat door 60% van de bevolking gesproken wordt. 30 tot 40% spreekt het aan het Oud-Egyptisch verwante Berbers. Frans heeft als tweede taal steeds een belangrijke plaats behouden in het openbare leven. Verder wordt er in het voormalig Spaanse noorden nog Spaans gesproken.